Eskiye olan merak insanoğlu ile aynı yaştadır bence…
Hepimiz çocukluğumuza ait bir şeyler gördüğümüzde kendimizden geçeriz…
Mesela ben geçen gün çocukluğuma ait bir oyuncak buldum. Atari… şimdiler de insanların Facebook üzerinden deliler gibi oynadığı atari oyununa yeniden sahip olmak mükemmeldi…
Bu gece ise çocukluğuma ait olmasa da, merak ettiğim bir şeye sahip oldum. Plakçalar
Kendimi bildim bileli evimde duran o alet en sonunda çalıştırıldı. Belki de babamın en mesut olduğu akşamlardan birisi çünkü en küçük oğlu onun gözü gibi baktığı, tuttuğu ve koruduğu plakçalarına sahip çıkıyordu.
Babamın 70li yıllarda Plakçılık yaptığını köyde ki evimizde bulunan yüzlerce plaktan anlayabiliyordum. Kaldı ki babam İznik’ta düzenlediği imza günleri ile sağladığı popülariteyi halen anlatır. Aydın Tansel, Ömür Göksel ve daha niceleri TUNAFON ‘da imza günlerine katılmış ve İzniklilerle bir araya geldiğini de çok dinledim. Babam zamanın da bu işten ekmek parasını kazanmış ve ailesini geçindirmiş. Ama eklemeliyim ki babamın en saygı duyduğumuz özelliği hayatta ne yaparsan yapsın büyük ve aşk ve sevgi ile yapmış. Plakçılıkta öyledir…
(Şuan babam bir bilgi daha paylaştı. Plakçalar Sümerbank’ın karşısındaki Hasan Meriç (Uğurlu Ticaret) tarafından Almanya’dan getirtilmiş ve 400 küsür TL’ye alınmış. -O yıllarda Murat 124 67500liraya satılmakta-)
Geçtiğimiz yıllarda günümüz sanatçılarının halen ilk kayıtlarını plaka yaptıklarını ve önemli DJ’lere plaklarını gönderdiklerini duyduğumda şaşırmıştım. Ama bu akşam plaktan çıkan sesi duyduğumda ise çok da haksız olmadıklarını anladım. Çünkü ses o kadar sade o kadar duru çıkıyor ki dinlemekten kendinizi alamıyorsunuz. Sanki sanatçı yanı başınız da çalıyor.
Şimdi kafamda ki yeni planım köyde ki plakları biran önce Bursa’ya getirmek… Daha sonra da eşi dostu çağırıp evimde plak keyfi yaşatmak…
Katılmak isteyen?
Üzülürüm de gese UEFA kupasını aldığında ki sevincime üzülürüm, üzülürümde febe çeyrek final oynadığı maçta ki heyecanıma üzülürüm, üzülürüm de bejeke Liverpoola koyarken benimde sevinmeme üzülüyürüm. Teknik eleştiri yapanlara elbetteki bişey demek saçma olur çünkü onların bir nevi görevidir. Ama küçük görenlere, ahmaklara ise tek sözüm var, oda dönüp kendilerine bir bakmalarıdır. En azından bizim mağlubiyetimiz duyuluyor da sizin Ukrayna ve Sırbistan’ın sıradan takımlarına karşı aldığınız yenilgileri nereye koymak lazım? İğneyi kendinize, çuvaldızı bize…
kelimelerinin içinde bulunduğu beste ile yapmıştır. İstanbul Medyası’na duyurulur.
Tanıtım; Şu unutulmamalı ki BURSASPOR dün dünyaya seyircisi ile olsun, ilk yarıda ki futbolu ile olsun bir şekilde ismini duyurmuştur. Göğsümüzde Ay-Yıldız ile aslanlar gibi mücadelemizi etmişizdir. Tanıtımın bu bağlamda iyi yada kötüsü yok. Zaten kötü tanıtım denilen olay İstanbul’da İngiliz holiganlarının öldürülmesidir, Kadıköy’de Yunanlıların taşlanması dır. Kötü tanıtım 80dk.’da İngilizlerin sizin tezahüratlarımıza eşlik etmesi değildir. Kötü tanıtım hakemin üstüne çullanmaktır, hakeme küfür ederken kırmızı kart görmektir. Değildir 1 kere bile hakemle uğraşmamak. Etliyle sütlüyü ayırmada bu bakımdan fayda vardır.
Manchester taraftarları da 1000 dolaylarında maça yoğun ilgi göstermişlerdi. Özellikle 80.dk dan itibaren bütün tezahüratlarda bize eşlik ederek hayranlıklarını birebirde göstermiş oldular. Zaten maç sonrasında Yeni Kale ile atkı değiş-tokuşu 
